De Vrienden van Kameroen telt momenteel een zevenkoppig bestuur. Samen zijn zij verantwoordelijk voor het onderhouden van ons netwerk en de website, de productie van de nieuwsbrief (Jamma Jamma) en de organisatie van de jaarlijkse Kameroendag van de VvK.
Sinds 1979 heb ik mijn hart aan Kameroen verpand. Vanaf begin dat jaar ben
ik ruim drie en half jaar werkzaam geweest in de spaar- en kredietcoöperaties
in Doumé (Oost Kameroen) en bovendien getrouwd met een Kameroense.
Terug in Nederland ben ik werkzaam gebleven in de financiële dienstverlening.
Het prachtige land heeft fantastische mogelijkheden, maar vraagt het uiterste van een adequaat bestuur. De mogelijkheden lijken soms ondergesneeuwd te worden door een mengeling van materiele, culturele en relationele zaken.
Het is vaak intrigerend te zien hoe Kameroen omgaat met haar mogelijkheden. Daar deel vanuit te maken, ook al is het aan een zijlijn, is welhaast een voorrecht.
Dat Kameroen beter verdient dan nu is een open deur. De heersende armoede is mensonterend. Als bestuurslid van de van Vrienden Kameroen werk ik graag mee aan het uitbouwen van ons netwerk, om juist ook daar iets aan te doen.
E peterlock@vriendenvankameroen.nl
Geboren in Kameroen, ik woon al een aantal jaar in Nederland.
Kameroen?
Kameroen is Afrika in één land.
Kameroen het land van voetbal
Kameroen het Land van Landbouw
Kameroen is vrij stabiel.
Kameroen heeft op het eerst gezicht een arrogant en soms onvriendelijk volk, maar wanneer je ze
eenmaal hebt leren kennen, dan begrijp je dat ze alleen maar trots en zelfverzekerd zijn.
Kameroen ziet vol met intellectuele en ondernemende burgers, maar de economische ontwikkeling komt
moeizaam op gang. Kameroen kan de hulp van een goed ontwikkelde vriend als Nederland gebruiken om
zich positiever te ontwikkelen en om zijn horizon uit te breiden.
Daarnaast kan Nederland een goede vriend als Kameroen gebruiken om zijn visie over Afrika te
hervormen.
Vandaar dat ik deel aan deze prachtige vriendenclub neem.
Ik geloof dat een uitwisseling van ideeën, kennis, een open dialoog, gebaseerd op
vertrouwen respect en begrip een vruchtbare samenwerking tot stand kan brengen.
Als enthousiast liefhebber van Kameroen ben ik van mening dat dit land te lang in een te negatief daglicht heeft gestaan en dat het nu hoog tijd wordt om het land ook in Nederland op een positieve manier te gaan promoten. Volgens de Kameroenese Minister van Toerisme, staat Kameroen voor een grote uitdaging, namelijk om haar potentieel aan toerisme te gaan exploiteren. Politiek is men er nu klaar voor en men wil graag op allerlei manieren het land promoten. Reisbureau's in Nederland zijn maar weinig enthousiast. Enkelen proberen Kameroen op de kaart te zetten, maar het resultaat is beperkt. Het land staat bekend als ‘Afrika in miniatuur’ en heeft daarmee alles te bieden; van oerwouden en savannes tot palmstranden en van bergen en woestijnen tot wildparken. Maar tegelijkertijd is dat waarschijnlijk ook de moeilijkheidsgraad/ de bottleneck, want er heerst veel onwetendheid over hóé te reizen naar Kameroen. Daar wil ik iets aan doen.
Van 1983 tot 1987 werkte ik voor de Stichting Nederlandse Vrijwilligers
(SNV) in Batouri, een aantrekkelijk stadje in de Oost-provincie van Kameroen.
Ik
werkte er in een zogenaamd ‘primary health care project’, onder
de vlag van het Ministerie van gezondheidszorg te Yaoundé. Het was
een ongelooflijk boeiende en intensieve periode voor me. Na de beëindiging
van mijn uitzendperiode hield ik, ondanks dat het leven in Nederland mij
weer in zijn greep kreeg, contact; eerst door brieven, later via e-mail.
Kameroen heeft voor mij nog weinig van zijn aantrekkingskracht verloren:
de hartelijke bevolking, het afwisselende landschap, de mogelijkheden om
in het Frans en Engels te communiceren. Het schaarse nieuws over Kameroen
in de reguliere media zuig ik op als een spons. Ik hoefde dan ook niet lang
na te denken toen ik in 2004 werd gevraagd zitting te nemen in het (voorlopig)
bestuur van de op te richten Vereniging Vrienden van Kameroen: een uitgelezen
kans om de banden weer wat aan te halen en met name Oost-Kameroen wat meer
onder de aandacht te brengen.
Ik ben, samen met mijn partner, als vrijwilliger via de Stichting Nederlandse
Vrijwilligers (SNV) in 1970 uitgezonden naar West-Kameroen. In de omgeving
van Bamenda heb ik met veel voldoening op een landbouwproject gewerkt en
heb daar veel contacten en vrienden aan over gehouden. Kameroen en de Kameroenezen
hebben mij mede gevormd voor mijn latere werk in Afrika en andere delen van
de wereld. Kameroen is ook het land waar onze oudste zoon is geboren. Na
35 jaar proberen wij nu de volgende generaties met elkaar in contact te brengen,
om zo het land weer een stapje verder te helpen. Het leggen van die contacten
en het stimuleren en ondersteunen van al die initiatieven is voor mij de
motivatie om in het bestuur van de VvK zitting te nemen; met elkaar delen
wat wij in en met Kameroen gemeen hebben.
E harryhoetink@vriendenvankameroen.nl
Ik woon samen met mijn echtgenote Annie in Hilvarenbeek. In de periode 1975 - 1977 was ik werkzaam voor de Stichting Nederlandse Vrijwilligers (SNV) in Kameroen. Ik werkte daar voor de Credit Unions in Kumbo, Bui Division, ruim honderd kilometer ten noorden van Bamenda. Een Credit Union (of in Oost Kameroen een Caisse Populaire) is een ‘spaarbank’ op coöperatieve basis. De Credit Union verstrekt ook leningen aan haar leden en kan daarom worden beschouwd als een instelling voor microkrediet die al heel veel jaren bestaat. Veel van de leden zijn kleine koffieboeren.
Annie was werkzaam als verpleegster in het Shisong Hospital. Dit ziekenhuis werd gerund door nonnen uit Italiaans Tirol. Over onze tijd in Kameroen, de mensen en ons werk kunnen wij uren vertellen. Samengevat was het een fantastische tijd, waarin wij veel hebben beleefd en geleerd. Terug in Nederland ben ik gaan werken de financieel economische richting.
In november 2005 hebben wij samen met onze kinderen en hun partners Kameroen bezocht en in het bijzonder het gebied waar wij zo'n 30 jaar geleden werkzaam waren geweest. Het was een fantastische reis waarbij wij vele oude bekenden hebben ontmoet. Voor de kinderen was het goed om eens kennis te maken met het land en mensen waarover wij nog zo vaak praten. Toen ik in een artikel de naam van Ben Zwinkels (een SNV-collega uit 1976 - 1977) tegenkwam heb ik hem een mailtje gestuurd. In een mum van tijd was ik lid van de Vereniging Vrienden van Kameroen. Naar aanleiding van de geslaagde Kameroendag in mei 2006 heb ik mij aangemeld om behulpzaam te zijn bij de VvK. En zo werd ik bestuurslid.
Mijn naam is Cindy Vos. Sinds mei 2006 ben ik betrokken bij de VvK als vrijwilliger relatiebeheer. Mijn affiniteit met Kameroen komt in eerste instantie voort uit het feit dat mijn man uit Kameroen afkomstig is. Ik voel me betrokken bij het land en de inwoners en heb de drive om, waar mogelijk samen met hen, iets van betekenis voor Kameroen te doen. In het dagelijkse leven zet ik mij in als manager zorg & organisatie bij een stichting in Zuid-Holland, die woonruimte en begeleiding biedt aan mensen met een verstandelijke beperking.
Ik ben als avonturier en ondernemer lang geleden geboren in een land waar twee talen de normaalste zaak van de wereld zijn.
Kameroen, een land met de mooiste en groenste landschappen van het continent, vol intellectuele, sportieve en ondernemende mensen, waar gastvrijheid niet te evenaren is. Nederland is een land vol mogelijkheden die juist nodig zijn voor het verdere ontwikkelen van Kameroen.
De ontwikkelingssamenwerking tussen Nederland en Kameroen speelt een belangrijke rol als het gaat om kennis uitwisseling. Dat is de drive die ik in VVK zag en nog steeds zie.”
I wanted to be part of this great association, and am happy to be.